Τι είναι αυτογνωσία; Πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζουμε τον Εαυτό μας; Αλήθεια, γνωρίζουμε όλοι τον Εαυτό μας; Και αν ναι, πόσο καλά;
Εμείς θα εκφράσουμε τη δική μας αλήθεια σε αυτό το άρθρο σχετικά με την αυτογνωσία. Όπως πάντα να θυμάσαι: Κάνε τη δική σου έρευνα και άκου αυτό που νιώθει η Ψυχή σου ως εσωτερική σου αλήθεια.
Είμαστε ενέργεια. Τα κύτταρά μας αποτελούνται από ενέργεια. Τα συναισθήματά μας, οι σκέψεις μας, η διαίσθησή μας είναι ενέργεια. Έτσι και η Ψυχή μας. Ενέργεια είναι και αυτή.
Ας σκεφτούμε, τώρα, μία πολύ μεγαλύτερη ποσότητα ενέργειας. Και ας την ονομάσουμε Δημιουργό. Μέσα από αυτήν τη δημιουργική ενέργεια, λοιπόν, δημιουργούνται τα πάντα. Δημιουργούνται τα σύμπαντα, οι πλανήτες, οι άνθρωποι, οι άγγελοι. Είναι η Πηγή που γεννά τα πάντα.
Ας δούμε, τώρα, ότι αυτή η μεγάλη ενέργεια αποτελείται από πολλά μικρά κομμάτια ενέργειας. Ας τα ονομάσουμε Ψυχές. Και ας δούμε, ότι κάθε ένα από αυτά τα κομμάτια, κάθε Ψυχή, δηλαδή, δημιουργεί και εκείνο πράγματα. Δημιουργεί και εκείνο το δικό του σύμπαν, τον δικό του άνθρωπο, τον δικό του άγγελο. Είναι και εκείνο μία πηγή που γεννά.
Έτσι και η Ψυχή μας επέλεξε να δημιουργήσει εμάς. Η δική μου Ψυχή εμένα και η δική σου εσένα. Επέλεξε το σώμα που έχουμε τώρα, το σπίτι στο οποίο μένουμε, τους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας και τις καταστάσεις που βιώνουμε.
Αυτό που είναι σημαντικό να καταλάβουμε εδώ, είναι ότι όλα αυτά τα κομμάτια είναι απλά επιλογές τις Ψυχής του καθενός από εμάς. Γι’ αυτό δεν πρέπει ούτε να ταυτιζόμαστε μαζί τους, ούτε όμως να τα απαξιούμε. Ας δούμε κάποια παραδείγματα:
Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ταυτιστεί με το σώμα τους. Αισθάνονται ότι όλη τους η πραγματικότητα είναι η εξωτερική τους εμφάνιση. Νομίζουν ότι τα πάντα τους κινούνται γύρω από αυτό. Ότι ΕΙΝΑΙ η εξωτερική τους εμφάνιση.
Από την άλλη υπάρχουν άτομα που μισούν την εξωτερική τους εμφάνιση. Δεν αποδέχονται το σώμα τους και συνεχώς το αποδοκιμάζουν.
Κανένας, όμως, από τους παραπάνω δύο, δεν θυμάται, ότι η εξωτερική του εμφάνιση, το σώμα του, είναι απλά μία επιλογή της Ψυχής του. Και γιατί η Ψυχή έκανε αυτήν την επιλογή; Θα το δούμε σε άλλο άρθρο.
«Γνωρίζω τον εαυτό μου», λοιπόν, σημαίνει ότι αναγνωρίζω ότι δεν είμαι το σώμα μου, οι σκέψεις μου, τα συναισθήματά μου, η εργασία μου, η σχέση μου. Είμαι πολλά παραπάνω. Είμαι κάτι πολύ πιο βαθύ. Είμαι η Ψυχή μου και ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Και νιώθω, δρω, υπάρχω, εκφράζομαι μέσα από την Ψυχή μου. Είμαι συνεχώς συνδεδεμένος με αυτό το ανώτερο κομμάτι μου και δημιουργώ μέσα από αυτό.
Γι’ αυτό λέμε και ότι «δημιουργούμε ανάλογα με το επίπεδο συνειδητότητας που βρισκόμαστε». Αν η συνειδητότητά μας βρίσκεται μακριά από αυτό το αληθινό κομμάτι μας, την Ψυχή μας, τότε δημιουργούμε στην καθημερινότητά μας καταστάσεις που δεν μας αρέσουν, δεν τις απολαμβάνουμε. Γιατί; Γιατί είναι μακριά από την Αλήθεια μας.
Όταν, για παράδειγμα, στην καθημερινότητά μας, υπεραναλύουμε, κρίνουμε, ζηλεύουμε, υποτιμούμε τον εαυτό μας, τότε νιώθουμε άσχημα. Όχι γιατί οι καταστάσεις αυτές είναι άσχημες. Οι καταστάσεις είναι απλά ουδέτερες. Είναι απλά καταστάσεις. Αλλά γιατί αυτού του είδους οι καταστάσεις είναι μακριά από την εσωτερική μας αλήθεια. Την αλήθεια της Ψυχής μας.
Και ας μην ξεχνάμε, ότι η Ψυχή μας, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα κομμάτι της μεγάλης εκείνης πρωταρχικής ενέργειας. Του Δημιουργού. Είναι μέρος του δημιουργού. Έχει ακριβώς τις ίδιες ιδιότητες με τον Δημιουργό. Είναι ο Δημιουργός!
Είναι όπως ένα κύτταρο που διαιρείται. Ή ένα ηλεκτρόνιο που χωρίζεται στα δύο. Οι πληροφορίες τους, όμως, δεν χωρίζονται και αυτές στα δύο. Τα δύο κύτταρα που προκύπτουν έχουν ακριβώς την ίδια πληροφορία και τις ίδιες ιδιότητες με το πρωταρχικό. ΕΊΝΑΙ το πρωταρχικό. Το ίδιο και το ηλεκτρόνιο. Η φύση μας διδάσκει και μας υπενθυμίζει συνεχώς ποια είναι η αλήθεια. Η αλήθεια της.. Η αλήθεια μας.
Έτσι και με την Ψυχή μας. Μπορεί να είναι, για το ανθρώπινο μυαλό μας, ένα κομμάτι του Δημιουργού αλλά στην πραγματικότητα φέρει ακριβώς τις ίδιες πληροφορίες με εκείνον. Δεν αλλάζει τίποτα. Έχει ακριβώς τις ίδιες δυνατότητες.
Αυτογνωσία, λοιπόν, είναι να γνωρίσουμε αυτό το αληθινό κομμάτι μας. Να έρθουμε όσο πιο κοντά γίνεται σ’ αυτό. Να απελευθερωθούμε από την ταύτισή μας με τις επιλογές της Ψυχής μας και να νιώσουμε και να γνωρίσουμε αυτό που πραγματικά είμαστε. Κάποιοι το λένε αυτοενθύμιση (ενθυμούμαι αυτό που πραγματικά είμαι). Κάποιοι το λένε αυτοβελτίωση (καθώς θυμάμαι το ποιος πραγματικά είμαι, στα ανθρώπινά μου μάτια ο εαυτός μου βελτιώνεται). Κάποιοι άλλοι αφύπνιση (ξυπνάω από τον λίθαργο που έχω πέσει και συνειδητοποιώ την αλήθεια). Όπως και να το ονομάσουμε, είναι μία υπέροχη, μοναδική διαδικασία.
Είναι σαν ένα κρεμμύδι. Έχει γύρω – γύρω τις φλούδες του αλλά στο κέντρο έχει την καρδιά του. Έτσι είμαστε κι εμείς. Άνθρωποι με καρδιά που την έχουν σκεπάσει φλούδες. Οι φλούδες είναι οι προγραμματισμοί που μας έχουν περάσει από την κοινωνία, τα τραύματά μας από την παιδική ηλικία μας, φόβοι και περιοριστικές πεποιθήσεις που μπορεί να έχουμε. Και όλα αυτά καλύπτουν συνεχώς την καρδιά μας. Και η καρδιά μας είναι ο Θεϊκός μας σπινθήρας. Είναι η πόρτα που ανοίγει και οδηγεί στον Θεϊκό Εαυτό μας.
Αυτό κάνουμε με την αυτογνωσία! Εντοπίζουμε ό,τι μας κρατάει μακριά από την καρδιά μας και το απελευθερώνουμε. Και αφήνουμε την άδεια, πλέον, θέση του να πλημμυρήσει η Θεϊκή μας Ενέργεια. Η Ανώτερή μας Ύπαρξη. Η Ψυχή μας.
Η αυτογνωσία ρίχνει φως στον εσωτερικό μας κόσμο…
Καλή ενθύμηση!