Τι είναι η θεραπευτική γείωση και πώς μπορούμε να την πετύχουμε; Γιατί είναι σημαντικό να είμαστε γειωμένοι;
Όλοι μας κάθε φορά που περπατάμε σε ένα άλσος ή που κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα, νιώθουμε την ενέργεια του σώματός μας κάπως διαφορετική. Ίσως νιώθουμε πιο χαλαροί, πιο ήρεμοι. Αυτό σίγουρα οφείλεται στην γαλήνη και στην ισορροπία της φύσης, η οποία μας έχει επηρεάσει. Υπάρχει, όμως, και ένας άλλος λόγος που νιώθουμε αυτήν την εσωτερική ανακούφιση. Είναι επειδή… γειωθήκαμε.
Όταν ερχόμαστε σε επαφή με τη φύση, ειδικά αν αυτή η επαφή είναι ενσυνείδητη, τότε εναρμονιζόμαστε μαζί της. Η αύρα μας καθαρίζει. Η ύπαρξή μας ενθυμείται τις “ρίζες” της: τη Μητέρα Γη.
Η φύση σφύζει από θετικές ποιότητες, όπως η αρμονία, η ισορροπία, η ροή. Καθώς γειωνόμαστε και συνδεόμαστε μαζί της, της δίνουμε όλες τις αρνητικές μορφές ενέργειας που κουβαλάμε λόγω της καθημερινότητας, οι οποίες δεν μας εξυπηρετούν, όπως το άγχος και ο θυμός και φορτίζουμε με την δική της ενέργεια. Με λίγα λόγια, όταν βρισκόμαστε στη φύση αρχικά αποφορτιζόμαστε και, έπειτα, γεμίζουμε τις μπαταρίες μας.
Γειωνόμαστε, κάθε φορά που ερχόμαστε σε επαφή με τη φύση;
Η αλήθεια είναι, πως ναι. Κάθε φορά που ενωνόμαστε με τη φύση, γειωνόμαστε. Είναι σημαντικό, όμως, να γνωρίζουμε ότι όσο πιο ενσυνείδητη είναι αυτή η ένωση, τόσο πιο ισχυρή είναι και η γείωσή μας. Και τι σημαίνει ενσυνείδητη γείωση;
Γειωνόμαστε ενσυνείδητα, όταν βρισκόμαστε σε ένα δάσος, για παράδειγμα και έχουμε πλήρη επίγνωση για το πού είμαστε. Δεν τρέχει, δηλαδή, ο νους μας αλλού, όπως σε πράγματα που έγιναν ή γεγονότα που πρόκειται να συμβούν. Αλλά να είμαστε εκεί, βλέπουμε τα δέντρα, ακούμε τα πουλιά, μυρίζουμε τη γύρη. Η γείωση μας έχει ακόμα μεγαλύτερα αποτελέσματα, εάν ακουμπήσουμε ξυπόλητοι στο χώμα ή στην άμμο. Εκείνη τη στιγμή, αν κλείσουμε τα μάτια μας, θα μπορέσουμε να βιώσουμε τη σύνδεσή μας μη την Μητέρα Γη και την εναρμόνισή μας μαζί της.
Μπορούμε να γειωθούμε, επίσης, ακόμη και όταν δεν είμαστε στη φύση, μέσω του διαλογισμού. Για να πραγματοποιήσουμε την τεχνική της γείωσης, λοιπόν, μπορούμε να κάτσουμε σε μία καρέκλα και να πατήσουμε ξυπόλητοι στο πάτωμα. Έπειτα, να κλείσουμε τα μάτια μας και να φανταστούμε ρίζες να βγαίνουν από τα πόδια μας και να μπαίνουν μέσα στο χώμα, πορευόμενες ως προς τον πυρήνα της Γης. Εκεί, θα τις οραματιστούμε να δένονται γύρω από κάποιο πέτρωμα, σε τέτοιο βαθμό που να νιώθουμε ότι δεν μπορούμε να κουνήσουμε τα πόδια μας. Μπορούμε να μείνουμε σε αυτήν τη σύνδεση για όση ώρα το νιώθουμε και, έπειτα, να ανοίξουμε απαλά τα μάτια μας και να επιστρέψουμε πίσω στο τώρα μας.
Πόσο σημαντικό είναι να είμαστε γειωμένοι;
Είναι πολύ όμορφο να προσευχόμαστε, να σκεφτόμαστε, να οραματιζόμαστε. Όλες αυτές οι ενέργειες, όμως, παραμένουν στο πνευματικό κομμάτι της ύπαρξής μας (στα ανώτερα τσάκρα μας). Είναι απαραίτητο, να φροντίζουμε και να ασχολούμαστε εξίσου και με τον κατώτερο εαυτό μας (τα κατώτερα τσάκρα μας). Γι’ αυτό, λοιπόν, είναι πολύ ωφέλιμη η γείωση. Μας θυμίζει βιωματικά ότι είμαστε πνευματικά όντα, τα οποία έχουμε εν-σαρκωθεί στη Γη και μας ενώνει με το υλικό μας κομμάτι, το οποίο είναι απαραίτητο για την ζωή μας και την ευτυχία μας στον κόσμο αυτόν.